Model ekonomiczny Usługi Ośrodek narciarski powstaje w wyniku maksymalizacji (i koncentracji) usług związanych ze sportami zimowymi, polegających na udostępnianiu przyjezdnym tras i wyciągów narciarskich oraz całej infrastruktury towarzyszącej (hotele, restauracje, infrastruktura komunikacyjna). Ponieważ narciarze przyjeżdżają najczęściej grupami, udostępniane są im również usługi uatrakcyjniające pobyt poza trasami narciarskimi, w tym: tzw. Après-ski: zwyczaj wieczornych spacerów po kurortach narciarskich. Spacery te kończą się w lokalnych barach i klubach i często związane są z przeróżnymi imprezami, przeznaczonymi dla klientów o różnej zasobności portfeli (od barów i winiarni po dyskoteki, kasyna i dansingi) infrastruktura ułatwiająca spędzanie czasu rodzinom z dziećmi, od oślich łączek przez place zabaw po usługi związane z opieką nad dziećmi, w czasie, gdy rodzice szusują inne urządzenia zajęć kulturalno-rekreacyjnych, związane z: kulturą: kina, teatry, kabarety, występy znanych artystów wodą: sauny, baseny, kompleksy rekreacyjno-rozrywkowe związane z wodami termalnymi, ośrodki hydroterapii (spa) rekreacją zimową: jazda na skuterach śnieżnych, sankach i saniach w zaprzęgach psich lub konnych, lodowiska inne, np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ośrodek narciarski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.