Jednostki były stosunkowo dobrze opancerzone i szybkie okręty, lecz nieco mniejsze i słabiej uzbrojone pod względem liczby dział od porównywalnych przeciwników tej klasy.
Historia Daty w kalendarzu juliańskim, po ukośniku w gregoriańskim (starego/nowego stylu) Wybór projektu i budowa głównego okrętu W ostatniej dekadzie XIX wieku Marynarka Wojenna Imperium Rosyjskiego w dziedzinie sił krążowniczych skupiała się na budowie krążowników pancernopokładowych i jedynie nielicznych krążowników pancernych, wywodzących się od „Ruryka”, które były jednak przeznaczone do zwalczania żeglugi w ramach działań rajderskich i miały mało skuteczne opancerzenie burt, w postaci wąskiego pasa o małej powierzchniPodobne tendencje panowały jednak także w największej na świecie marynarce brytyjskiej, która dopiero w 1898 roku przerzuciła się na budowę krążowników pancernych ().. Dopiero po doświadczeniach walk morskich końca XIX wieku, m.in. wojny japońsko-chińskiej, stwierdzono, że krążowniki pancernopokładowe są zbyt słabo chronione przeciwko nowoczesnej artylerii średniego kalibru strzelającej pociskami wybuchowymi..