Osiadł w Błędowie, gdzie pracował jako sanitariusz.
Po wojnie organizował drużyny harcerskie w Mińsku Mazowieckim, gdzie w latach 1946–1948 był komendantem hufca, oraz w Warszawie.
Po reaktywowaniu ZHP pełnił w latach 1957–1959 funkcję komendanta hufca Targówek.
W 1992 uzyskał stopień harcmistrza.
Zgromadził wiele książek oraz pamiątek i druków ulotnych z powstania warszawskiego, które jego rodzina przekazała do Muzeum Harcerstwa w Warszawie.
Praca zawodowa W okresie okupacji pracował jako robotnik rolny i udzielał prywatnych lekcji w zakresie szkoły podstawowej. W 1942 roku ukończył kurs Państwowej Szkoły Higieny i od stycznia 1943 roku pracował jako dezynfektor, a następnie jako kontroler zdrowia w powiatach warszawskim i w grójeckim.
W 1945 roku ukończył Wstępny Kurs Pedagogiczny w Mińsku Mazowieckim i od września 1945 roku rozpoczął pracę nauczycielską w Szkole Podstawowej w Dobrem, a następnie w Szkole im. Dąbrówki w Mińsku Mazowieckim.
W latach 1947–1952 studiował na Wydziale Filozoficzno-Społecznym Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując stopień magistra filozofii w zakresie pedagogiki. W okresie studiów pracował zawodowo jako referent socjalny, a następnie jako nauczyciel w warszawskich szkołach podstawowych, m.in. na Zaciszu.