Po zapałki (ros. За спичками, fiński Tulitikkuja lainaamassa) – radziecko-fiński film fabularny z 1980 roku, w reżyserii Leonida Gajdaja i Risto Orko, na podstawie powieści Maiju Lassili.

Fabuła Akcja filmu rozgrywa się we wsi Liperi (wschodnia Finlandia), gdzie mieszka Anti Ihalainen z żoną Anną-Lizą. Kiedy w domu Ihalainenów kończą się zapałki i nie można przyrządzić ich ulubionej kawy, żona wysyła Antiego do sąsiada Hiuvarinena. W drodze do domu Hiuvarinena Ihalainen spotyka starego przyjaciela Jussi Vatanena, który prosi go o pomoc w wyswataniu z córką Hiuvarinena. Przejęty sytuacją Ihalainen wraca do domu bez zapałek. Tymczasem Tahvo Kennonen opowiada o swojej dawnej miłości do Anny-Lizy Ihalainen i o tym, że Anti go oszukał i ożenił się z jego ukochaną. Podpity Kenonen zamierza znowu spotkać się ze swoją dawną sympatią. Przyszły ślub obaj przyjaciele zamierzają opić, a spotkanemu na drodze plotkarzowi opowiadają o swoich zamiarach rzekomego wyjazdu do Ameryki. Nie zamierzają szybko wracać do swoich domów. Kiedy nieobecność Antiego się przedłuża, jego żona dowiaduje się o "wyjeździe" męża i spotyka Kenonena, który czyni jej propozycję małżeństwa.