Od września 1944 do stycznia 1945 roku był komendantem proporca „Victoria” w Ulu „Wisła” (Chorągwi Warszawskiej), obejmującego teren Piastowa, Pruszkowa, Ursusa i Włoch oraz wydawcą „Biuletynu Informacyjnego VII Rejonu «Jaworzyn» VII Obwodu «Obroża» AK”.

Studiował na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, ukończył studia magisterskie na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego oraz studia podyplomowe i doktoranckie w zakresie polityki społecznej na tamtejszym Wydziale Prawa i Administracji.

W 1945 roku uczestniczył w Centralnej Akcji Szkoleniowej ZHP i otrzymał stopień podharcmistrza, a w 1949 roku – harcmistrza. W okresie powojennym pełnił m.in. funkcje komendanta hufców Włochy (1945), Praga Nowa (1947), Powiśle (1948), Wola, Młynów i hufca Mokotów po jego połączeniu z trzech mniejszych hufców, członka komendy i zastępcy komendanta Chorągwi Warszawskiej (1961–1963), był komendantem wielu obozów i wizytatorem. Wieloletni przewodniczący kręgu instruktorów komendy chorągwi (1964–1999) i przewodniczący chorągwianej komisji historycznej. Był członkiem kapituły Krzyża „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą i Mieczami.