Wszystkie japońskie loty zostały ostatecznie zakazane 10 października 1945 i wszystkie MC-20 które przetrwały wojnę zostały złomowane wraz z innymi japońskimi samolotami.

Łącznie w latach 1940–1945 wyprodukowano 507 samolotów tego typu, z czego 101 w wersji pierwszej: rok finansowy 1940 (lipiec 1940 – marzec 1941) – 27 rok finansowy 1941 (kwiecień 1941 – marzec 1942) – 65 rok finansowy 1942 (kwiecień 1942 – maj 1942) – 6 Oraz 406 w wersji Ki-57-II/MC-20-II: rok finansowy 1942 (maj 1942 – marzec 1943) – 72 rok finansowy 1943 (kwiecień 1943 – marzec 1944) – 221 rok finansowy 1944 (kwiecień 1944 – styczeń 1945) – 113.

Dodatkowo powstała nieznana liczba wcześniejszych MC-21 przebudowanych z Ki-21-I.

Użycie bojowe W czasie II wojny światowej samoloty Ki-57/L4M1 używane były na wszystkich japońskich teatrach działań. Ki-57/L4M1 był standardowym samolotem pasażerskim Armii i Marynarki, używany był także do transportu spadochroniarzy, jako samolot komunikacyjny i wsparcia logistycznego.

14 lutego 1942 należące do 1 Teishin Hikosentai (dosł. 1 Pułk Uderzeniowy Powietrzny) wzięły udział w Operacji L, która była częścią inwazji na Sumatrę. Z ich pokładów Sumatrę zaatakowało około 360 spadochroniarzy 1 Teishin Rentai (dosł.