Jesienią 1850 roku został starszym oficerem korwety „Oliwuca”, która wypłynęła z Kronsztadu na Daleki Wschód i do rosyjskich posiadłości w Ameryce Północnej. Jednym z jego zadań było dokonywanie pomiarów hydrograficznych i rozpoznawanie dogodnych kotwicowisk. Przez Atlantyk, Rio de Janeiro i wokół przylądka Horn wypłynęli na Pacyfik, a pod koniec czerwca 1851 roku dotarli do brzegów Kamczatki. Następnie korweta odbyła kilka rejsów zaopatrzeniowych z Pietropawłowska i Ajana do miejsca zimowania ekspedycji amurskiej, kierowanej przez Giennadija Niewielskiego. Pod koniec września utonął w wypadku dotychczasowy dowódca „Oliwucy”, kapitan I. Suszczew, a od października jego miejsce zajął Lichaczow, który poprowadził swój okręt na zimowanie do Nowoarchangielska. Od kwietnia do sierpnia 1852 roku ponownie prowadził dostawy zaopatrzenia i ludzi dla ekspedycji amurskiej, a po kolejnym zimowaniu na Dalekim Wschodzie, w marcu 1853 roku zdał dowodzenie Nikołajowi Nazimowowi i drogą lądową, przez Syberię, powrócił do Petersburga.