Historia Ustronie Górne było starą osadą czeską, która przez cały czas ściśle związana była z Kłodzkiem. Powstało prawdopodobnie już w XII wieku jako typowa osada podmiejska. Od początku wchodziła ona w skład parafii św. Wacława na kłodzkim zamku. Jednocześnie ze względu na bliskie sąsiedztwo z Kłodzkiem, wieś ta była często niszczona podczas wojen jakie miały miejsce na ziemi kłodzkiej. W 1343 roku Peschke Rücker sprzedał swoją posiadłość w Ustroniu joannitom za 27 marek groszy praskich. W Ustroniu istniało także wolne sędziostwo, które w 1372 roku obejmowało 9 prętów gruntów. Mieszkali we wsi także wolni chłopi. W 1381 roku jako miejscowy sędzia wymieniany jest Henil Mertil. Z roku 1394 pochodzi wzmianka o istnieniu w Ustroniu folwarku sędziowskiego, który obejmował 2,5 łana gruntu sędziowskiego, z zastrzeżeniem wieczystej daniny na rzecz kłodzkich franciszkanów.