Grażyna Bielska–Kozakiewicz (ur. 30 grudnia 1955 w SopocieElżbieta Chodurska, Agata i Zbigniew Judyccy, Podhalanie. Słownik biograficzny, tom II, Vaudricourt-Zakopane 2007, s. 19–20., zm. 9 marca 2011 w Zakopanem) – polska rzeźbiarka, ceramiczka, malarka, autorka instalacji, nauczycielka rzeźby w Zespole Szkół Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem.
Życiorys Ukończyła Państwową Szkołę Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem (1970–1975). W latach 1976–1980 studiowała na Wydziale Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (ASP) w Gdańsku w pracowni prof. Adama Smolany, w latach 1980–1987 na Hochschule der Künste w Berlinie Zachodnim na Wydziale Rzeźby w pracowni prof. J.H. Lonasa. W latach 90. podjęła pracę w Zespole Szkół Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Prowadziła pracownie rzeźby. Stypendystka Ministra Kultury w 2000 roku. Od 1987 roku wystawiała swoje prace w 16 wystawach indywidualnych i licznych prezentacjach zbiorowych w kraju i za granicą (w Niemczech, Anglii, Francji, Słowacji i w Rosji). Była członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków i Związku Artystów Pedagogów Ceramiki i Rzeźby.