Przyjął jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji i w jego ramach w 1930 został ponownie mianowany biskupem zabajkalskim i nerczyńskim, z siedzibą w Harbinie. Od 1931 lub 1932 ponownie był biskupem harbińskim. W 1939 otrzymał godność metropolity harbińskiego. W Harbinie zorganizował kursy teologiczne przygotowujące kandydatów do kapłaństwa, seminarium duchowne, bractwo św. Jana Teologa, zainicjował druk ksiąg liturgicznych i powstanie towarzystw dobroczynnych, przyczynił się do powstania czterech klasztorów. W latach 1943–1944, po zajęciu Mandżurii przez Japonię sprzeciwił się szerzeniu kultu japońskiej bogini Amaterasu wśród prawosławnych. Zmarł w 1946.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Biskupi jakuccy Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Biskupi harbińscy Kategoria:Biskupi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Kategoria:Biskupi zabajkalscy