Testowanie akceptacyjne Celem testowania akceptacyjnego jest ostateczne zapewnienie, że aplikacja całkowicie spełnia wymóg zgodności ze specyfikacją, także w aspekcie użyteczności, łatwości obsługi i funkcjonalności. Niektóre z istotnych dla użytkownika cech aplikacji, jak kolorystyka ekranu, układ pól wejściowych, czytelność wpisywanej informacji, zwięzłość komunikatów itp., z oczywistych względów nie są zwykle przedmiotem testowania jednostek. W przeciwieństwie do testowania jednostek testowanie akceptacyjne przeprowadzane jest przez użytkownika, bez udziału zespołu programistów. Podstawą testów akceptacyjnych są historie użytkownika – każda z historii, zależnie od stopnia komplikacji, może stanowić źródło dla jednego lub kilku testów akceptacyjnych. Gdy użytkownik stwierdzi, że jego oczekiwania pod adresem aplikacji nie zostały całkowicie spełnione, sporządza związany z tym raport o błędach (bo z perspektywy XT każde odstępstwo do wymagań użytkownika traktowane jest jako błąd) i przekazuje go programistom. W przypadku większej liczby błędów musi on ponadto określić, które z nich są dla niego najbardziej dotkliwe i muszą być poprawione w pierwszej kolejności.