W czerwcu 1944 dołączył do żołnierzy do Ludowego Wojska Polskiego jako zastępca dowódcy ds. liniowych 2. Dywizji Piechoty. Wraz z dywizją brał udział w walkach o Puławy, Warkę i Warszawę. Zastępca dowódcy ds. liniowych 3. Dywizji Piechoty od stycznia 1945 do maja 1945. Brał udział w walkach o Kołobrzeg. Od 4 maja 1945 dowódca 5. Dywizji Piechoty. Dowodząc dywizją brał udział w operacji praskiej, a po zakończeniu wojny zagospodarowywał wraz z nią Ziemie Odzyskane i ochraniał zachodnią granicę. W styczniu 1946 wyznaczony na dowódcę 2. Warszawskiej Dywizji Piechoty. W 1947 kierownik wojskowej akcji Grup Ochronno-Propagandowych w województwie kieleckim.
Służbę w Wojsku Polskim zakończył we wrześniu 1948, wyjechał do ZSRR.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Virtuti Militari Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Order Krzyża Grunwaldu III klasy Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Order Czerwonego Sztandaru – dwukrotnie Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
Przypisy
Bibliografia
Maciej Szczurowski, Dowódcy Wojska Polskiego na Froncie Wschodnim 1943-1945. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1996, s.