Efektywne masy tych mezonów wynikają z (małych) mas kwarków, na mocy teorii perturbacji chiralnych.
W innych fazach materii kwarkowej pełna chiralna symetria zapachu może być zachowana, lub złamana w zupełnie inny sposób.
Świadectwa: konsekwencje eksperymentalne Dowody na istnienie kondensatów chromodynamicznych pochodzą z dwóch głównych obszarów: z czasów przed odkryciem chromodynamiki, tj. z lat 1950–1973, oraz z czasów po jej odkryciu, po roku 1974. Wyniki uzyskane w tym pierwszym okresie wskazały, że silne oddziaływania próżni zawierają chiralny kondensat kwarkowy, podczas gdy późniejsze wykazały istnienie w próżni również kondensatu gluonowego.
Przed rokiem 1974: Sprzężenie gradientu W latach pięćdziesiątych XX wieku podjęto wiele prób stworzenia teorii pola opisującej oddziaływania pionów z nukleonami. Oczywiste, renormalizowalne oddziaływanie pomiędzy dwoma obiektami jest sprzężeniem Yukawy do pseudoskalaru:
Jest to teoretycznie poprawne, jako że pozwala osiągnąć cel i bierze pod uwagę wszystkie symetrie. Tym niemniej, nie odpowiada to wynikom eksperymentów. Interakcja wiąże parę nukleonów z gradientem pola pionu.