Część pierwsza Część ta przeznaczona jest na pierwsze nieszpory(Vesperae). Zaczyna się od pięciu antyfon, z których pierwsza spełnia funkcję wstępu do całego oficjum. Zawarta jest w niej inwokacja do narodu: Polska oraz Kraków, jako stolica i miejsce zgonu św. Stanisława, wzywane są do wspólnej radości z powodu pośmiertnej chwały świętego. W kolejnych antyfonach przedstawione są fakty z życia Stanisława (młodość i edukacja, wyniesienie na biskupstwo, świątobliwe i skromne życie). Po antyfonach następuje hymn. Dawniej uważano, że był to hymn Pollens doxis promicuit sidus (Rozbłysła gwiazda pełna chwały), współcześnie jednak przyjmuje się, że był to utwór Gaude Mater Polonia Wincentego z Kielczy. Pierwsza część oficjum kończy się antyfoną do kantyku biblijnego Magnificat.