Jan Wilhelm Kuglin (ur. 16 czerwca 1892 w Boguminie, zm. 21 września 1972 we Wrocławiu) – polski drukarz i bibliofil, typograf, autor wielu prac z dziedziny drukarstwa.

Życiorys Urodził się w rodzinie Macieja, kowala-hutnika. Uczęszczał do gimnazjum w Cieszynie, następnie w Krakowie. Podczas I wojny światowej został powołany do armii austro-węgierskiej, dostał się do niewoli rosyjskiej. Po zwolnieniu z niewoli pracował naukowo w Moskwie.

Od roku 1919 mieszkał w Poznaniu, gdzie był współzałożycielem i dyrektorem Rolniczej Drukarni i Księgarni Nakładowej. Od roku 1929 wydawał bibliofilską serię „Biblioteka Stu Dwudziestu”. W 1932 był prezesem Towarzystwa Graficznego. Od roku 1933 wydawał niskonakładową serię „Biblioteka Jana z Bogumina Kuglina”Katarzyna Krzak-Weiss, Rzecz o Janie z Bogumina Kuglinie – typografie wartym poznania, „Kronika Miasta Poznania” nr 1/2023 (Książka I), s. 164-181.. Przed wojną był przewodniczącym Korporacji Zakładów Graficznych i Wydawniczych na woj. Poznańskie z siedzibą w Poznaniu oraz członkiem zarządu Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania.