9 marca 1908 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 15 sierpnia tego samego roku został wyświęcony na hieromnicha. W październiku tego samego roku został p.o. przełożonego monasteru Przemienienia Pańskiego Dymitra Priłuckiego w Wołogdzie, zaś w grudniu 1908 objął to stanowisko na stałe. W roku następnym otrzymał godność ihumena, 5 lipca 1910 otrzymał godność archimandrytyНеофит (Следников) na stronie "Русское православие".
5 kwietnia 1911 został dziekanem II dekanatu monasterów eparchii wołogodzkiej.
10 marca 1913 w soborze Zmartwychwstania Pańskiego w Wołogdzie został wyświęcony na biskupa izmaelskiego, wikariusza eparchii kiszyniowskiej. W charakterze konsekratorów w obrzędzie wzięli udział arcybiskup jarosławski i rostowski Tichon, emerytowany biskup wołogodzki i totiemski Nikon, biskupi wołogodzki Aleksander, wielkoustiuski Aleksy, wielski Antoni i michajłowski Ambroży.
13 listopada 1914 został przeniesiony do eparchii połtawskiej jako jej wikariusz, z tytułem biskupa priłuckiego.
17 października 1917 został biskupem starobielskim, wikariuszem eparchii charkowskiej.
W maju roku następnego został locum tenens tejże eparchii; w listopadzie tego samego roku zmarł, prawdopodobnie na tyfus.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Eparchia połtawska Kategoria:Eparchia charkowska