obecność tych narośli opisana jest przez autorów opisu rodzaju jako cecha spotykana u Dinosauriformes, ale nie będąca ich synapomorfią. Na łukach kręgów szyjnych znajdują się głębokie doły; umiejscowione są na przedniej powierzchni łuków, bocznie od kanału mieszczącego za życia zwierzęcia rdzeń kręgowy, oraz na ich tylno-bocznej powierzchni, tuż pod tylnymi wyrostkami stawowymi. Podobne doły występują też w kręgach szyjnych silezaura (ale już nie u Asilisaurus, wcześniejszego przedstawiciela Silesauridae) i wczesnych teropodów; możliwe, że są one homologiczne ze strukturami pneumatycznymi w kręgach późniejszych teropodów.
Odcinek krzyżowy kręgosłupa liczył sobie przynajmniej 3 kręgi i żebra krzyżowe o rozwiniętym wymiarze grzbietowo-brzusznym.
Kość ramienna zauropsyda charakteryzowała się pokaźnym dołem na powierzchni tylno-grzbietowej oraz wydłużonym brzusznie grzebieniem naramienno-piersiowym kształtu mniej więcej prostokątnego, sięgającym około 30% długości trzonu, o zbaczającym bocznie końcu i położonym centralnie doń wydatnym karbie oraz zaostrzonej wyniosłości leżącym przy grzbietowej części grzebienia.