Wydaje się, że w latach 1200-1300 na terenie Campogalliano istniała ufortyfikowana wioska z zamkiem i kościołem parafialnym pw. św. Ambrożego. Zamek składał się z warowni z jedną lub kilkoma wieżami, zbudowanego z drewna i innych prymitywnych materiałów. Do twierdzy prowadził zwodzony most, a broniły jej wspornikowe galerie z machikułami. Najstarszy dokument, w którym wspomina się o kościele, pochodzi z 967, choć został on zbudowany około VIII wieku. Chociaż nie zachowały się żadne pozostałości architektoniczne kościoła parafialnego, prawdopodobnie miał formę bazyliki, która została rozbudowana w okresie romańskim (XII w.), w wyniku czego powstała budowla z trzema nawami, chrzcielnicą i dzwonnicą.
Między XIV a XVI wiekiem w rejonie Montagnole znajdował się piec, w którym produkowano ceramikę, o czym świadczą znalezione pozostałości. W XVI nastąpił duży rozwój urbanistyczny wsi. Wydaje się, że w tym czasie na miejscu Montagnole znajdowała się rezydencja składająca się z zamku i ogrodu. Rekonstrukcja oryginalnej mapy z 1787 wyraźnie pokazuje, że teren pałacu był oddzielony od pozostałej części mostem. Wejście do Montagnole od strony wsi stanowił most zakończony bogatym portalem. Po południowej stronie działki znajdował się młyn, po drugiej stronie studnia. Dostępu do średniowiecznej wsi broniła warownia, wyposażona w wieżę.