Oprócz pracy duszpasterskiej kolekcjonował księgi. Stworzył wartościowy księgozbiór gromadząc dzieła teologiczne, filozoficzne, historyczne i poetyckie. Używał swojego ekslibrisu podpisując się jako Adam Gradowicki, np. Adamus Gradowicki Vagrowicii Stud[ens] Coll[egii] Lubr[anieniensis] A[nno] D[omini] 1638. Część ksiąg przekazał zakonowi franciszkanów w Gnieźnie. Do naszych czasów ocalało 18 bezcennych starodruków z ekslibrisami Gradowicza, w tym jedne z najstarszych wydań m.in. Arystotelesa (edycja bazylejska z 1545 r.), Melchiora Cano (edycja z 1569 r.), Pedra da Fonseca (edycja kolońska z 1596 r.), Jeronima Osorio (edycja z 1579 r.), Pedera Paludana (edycja z 1543 r.), Baptisty Mantuanusa (edycja paryska z 1503 r.) czy Erazma z Rotterdamu (edycja z 1549 r.)br. Zbigniew Joskowski, Katalog starych druków biblioteki franciszkanów w Gnieźnie, Gniezno-Banino 2010, s. 33-268..
Przypisy
Bibliografia Dawid Jung, Kłeckie księgozbiory i bibliofile w XVII wieku [w:] Wierszopisowie Kłecka w latach 1590-1623. Przyczynki do historii kultury