W sierpniu 1919, wraz z Ludwikiem Wittchenem i Wojciechem Poczekajem z Pszczewa, w imieniu polskiej ludności przedłożył delegacji Międzynarodowej Komisji Granicznej memoriał wraz z protestem przeciwko postanowieniom traktatu wersalskiego pozostawiającym Pszczew wraz z okolicą w Niemczech.
W 1923 zorganizował liczące 70 członków koło Związku Polaków w Niemczech w Pszczewie, którego był prezesem do 1939. Był również członkiem rady nadzorczej pszczewskiego Banku Ludowego. Doprowadził do odrzucenia wniosku o przekazanie przez bank kwoty pieniężnej na rzecz "Adolf Hitler - Spende" za co został w 1936 roku usunięty z rady. We wrześniu 1939 został aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen. Po wyzwoleniu powrócił do Szarcza, był radnym, sołtysem i działaczem ZBoWiD-u. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Nazywany był "ostatnim Królem Polaków na Pograniczu".
Bibliografia "Spod znaku Rodła", praca zbiorowa pod red.