Wacław Błażejewski (ur. 25 sierpnia 1902 w Warszawie, zm. 19 listopada 1986 tamże) – polski wydawca, historyk harcerstwa, harcmistrz, kierownik Centralnego Archiwum Harcerskiego w latach 1933–1939 i 1945–1947, kierownik Harcerskiego Biura Wydawniczego w latach 1932–1937 i 1945–1947.
Życiorys Był synem Władysława, stolarza, i Bronisławy z Mrozowskich. Miał trzech braci: Czesława, Tadeusza i Jana (ten ostatni zginął w powstaniu warszawskim). W wieku 3 lat przeszedł chorobę Heinego Medina. W latach 1915–1919 uczył się w 6-klasowym Progimnazjum Miejskim. Dokształcał się na kursach i na Wolnej Wszechnicy Polskiej, do której uczęszczał jako wolny słuchacz w latach 1927–1929.
Związał się na całe życie z harcerstwem, z którym zetknął się w 1916 roku. Przyjaźnił się z Aleksandrem Kamińskim i Tomaszem Piskorskim. 25 kwietnia 1928 roku otrzymał stopień podharcmistrza, później uznany za harcmistrza (w związku ze zmianą stopni w ZHP).
thumb|140px|Grób rodzinny Błażejewskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach