Jej czarne oczy wydają się zatroskane, zdradzają obawę o przyszłość – mąż Marii Teresy był od niej dużo starszy; zmarł dwa lata po powstaniu tego portretu. Jego śmierć oznaczała ciężki okres dla rodziny – dzieci zostały odebrane Marii Teresie, która po wielu latach powróciła do rodzinnej Saragossy. Dopiero małżeństwo jej córki Marii Teresy Burbon z Manuelem Godoyem przyniosło restaurację dóbr i tytułów szlacheckich.
Relacje Goi z małżeństwem infantów były bardzo serdeczne. Dwukrotnie zapraszali malarza do swojej posiadłości i nie szczędzili mu pochwał i dowodów życzliwości. W latach 1783–1784 Goya wykonał dla nich w sumie 16 obrazów, najważniejszy z nich to Rodzina infanta don Luisa. Wielokrotnie portretował Marię Teresę (Portret Marii Teresy de Vallabriga (profil), Portret Marii Teresy de Vallabriga (popiersie) i Portret Marii Teresy de Vallabriga na koniu); darzył ją szczególnym szacunkiem i sympatią, być może dlatego, że oboje pochodzili z Aragonii. Ludwik Antoni był słabego zdrowia i zmarł w 1785 roku; dla Goi oznaczało to utratę cennego zleceniodawcy i mecenasa.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Starej Pinakotece w Monachium Kategoria:Portrety postaci historycznych