Od sierpnia 1942 podpułkownik, od grudnia 1942 pułkownik, od marca 1943 dowódca artylerii 22 Korpusu Strzeleckiego, potem 67 Korpusu Strzeleckiego.

Od początku listopada 1944 pełnił służbę jako zastępca dowódcy artylerii 3 Armii WP (w formowaniu, ostatecznie nie powstała), a od 23 grudnia 1944 – 2 Armii WP. W końcu kwietnia 1945 p.o. dowódcy artylerii 2 Armii WP po rannym Janie Pyrskim, brał udział w walkach w rejonie Budziszyna. 3 maja 1945 Prezydium KRN mianowało go generałem brygady, otrzymał również Order Virtuti Militari. Unikł śmierci w zasadzce zorganizowanej przez Armię Krajową, w której zginął pomylony z nim adiutant, Grisza Čirva. 11 lipca 1946 Rada Ministrów ZSRR zatwierdziła go na stopień generała majora artylerii Armii Czerwonej. Od 5 października do 5 grudnia 1945 dowodził artylerią Poznańskiego Okręgu Wojskowego.