Górna partia tła jest jednolicie błękitna.
Analiza Od początku Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua w historiografii artystycznej uważana jest za dzieło artysty wielkopolskiego, tezę tę przyjmowały kolejne badania nad dziełem, zarówno dotyczące treści i formy. Jest najprawdopodobniej dziełem fundacji biskupa poznańskiego Jana Lubrańskiego. Wszakże w XIII wieku pojawiły się pierwsze przesłanki o kulcie męczenniczek na obszarze diecezji poznańskiej, jednakże biskup Lubrański w 1505 roku zatwierdził oficjum na ich chwałę na dnia 8 marca. Męczennice wywodziły się z senatorskiego ludu rzymskiego, 240 roku zostały umęczone i zabite przez dekapitację. Pośrodku stoi Maria ukazana w potrójnej roli: jako Gwiazda Morza, Królowa Nieba i Druga Ewa.
Idea Sacra Conversazione Dzieło reprezentuje ukształtowany w średniowieczu typ ikonograficzny obrazujący ideę Sacra Conversazione (Święta Rozmowa) odzwierciedlającą treściowo i kompozycyjnie hierarchię chrześcijańską: Jezus - Maria - święci. W przypadku malarstwa wielkopolskiego około 1500 roku ukształtowała się charakterystyczna grupa dzieł, które łączy kompozycja gdzie Maria z Dzieciątkiem oraz para świętych stoją na złotym, bogato zdobionym tle symbolizującym sferę pozaziemską – Królestwo Niebieskie.