Reaktory będą używać niskowzbogaconych (1% 235U) prętów LVRF, po 43 w jednej wiązce typu CANFLEX (wcześniej 37 prętow w wiązce).
W roku 2006 i 2007 magazyn ReNew Canada uznał to przedsięwzięcie za największą inwestycję infrastrukturalną w Kanadzie. Koszt wymiany prętów 4 reaktorach zakładu A podniósł koszt do 5,25 miliarda USD.
Plan remontu reaktorów został zatwierdzony przez audytorów w 2007 roku.
W styczniu 2010 roku 217 pracowników doznało potencjalnej ekspozycji na promieniowanie jonizujące w czasie prac remontowych. Dwudziestu siedmiu mogło otrzymać dawki po około 5 mSv. W tym samym roku oprotestowano plan wysyłki morskiej Wielkimi Jeziorami zużytych generatorów pary do Szwecji. Kanadyjski urząd dozoru, Canadian Nuclear Safety Commission (CNSC), jądrowego zgodził się na nią w lutym 2011 roku.
W 2011 roku koszt remontu wyniósł 3,8 miliarda USD, z 4,8 mld USD spodziewanych. Plan z 2005 roku przewidywał koszt 2,75 mld USD.
Remont reaktora nr 2 ukończono w styczniu 2011 roku. CNSC wydał zgodę na uruchomienie reaktora 16 marca 2012 roku. Dzień później musiano wyłączyć reaktor z powodu usterki w układzie moderującym. Reaktor ostatecznie podłączono do sieci po 17 latach przerwy, 16 października 2012.