Herman Szymaniuk-Paryż-Papławski, biał. Герман Шыманюк-Парыш-Паплаўскі, ps. Skamaroch (ur. 1892, zm. 1937?) – białoruski partyzant i działacz komunistyczny, członek Komunistycznej Partii Białorusi, stał na czele antypolskiej organizacji działającej na Podlasiu; prawdopodobnie był agentem OGPU.
Urodził się w Grabowcu w 1892 roku. Podczas I wojny światowej wraz z innymi bieżeńcami udał się w głąb Rosji. Do końca 1921 roku pracował w moskiewskim teatrze „Buf” (Буф). W grudniu 1921 roku wrócił do swojej wioski Grabowiec. Prawdopodobnie był wtedy agentem OGPU.
Przygotowywał powstanie na Podlasiu i Grodzieńszczyźnie w marcu 1922 roku. 2 i 3 marca tego roku policja poinformowana przez konfidenta aresztowała członków organizacji. Szymaniuk uniknął aresztowania. W oparciu o osoby, które uniknęły aresztowania zorganizował wraz z Grycukiem oddział partyzancki składający się z około 20 ludzi. Oddział przeszedł do historii jako Bractwo Włościan Białorusinów, został rozbity 6 maja przez połączone oddziały policji i wojska. Szymaniuk zdołał uciec.
Był redaktorem pierwszego numeru pisma „Biełaruski Partyzan”.