Historia miejscowości ściśle związana jest z utworzeniem oraz działalnością opactwa w Zemsku-Bledzewie. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 1235 i jest związana z fundacją kościoła oraz klasztoru cystersów przez księcia wielkopolskiego Władysława Odonica z dynastii Piastów w okolicach sąsiedniej wsi Zemsko. W latach 1232–1235 książę ten sprowadził 7 cystersów z klasztoru Dobrilugk w Doberlugu znajdującego się na Łużycach Górnych i za zezwoleniem dziedziców wsi Zemsko, Eustachiusza oraz Wojzeszka, wyznaczył im mieszkanie na pustym, błotnistym gruncie obok rzeki Obry, którą nazwał Nowym Doberlukiem. Władca nakazał im wybudowanie drewnianego kościoła wraz z pomieszczeniami mieszkalnymi oraz darował 500 morgów na utrzymanie. Syn Odonica Bolesław Pobożny potwierdził darowiznę ojca. Zakonnicy jednak po 30 latach opuścili pierwotną siedzibę z powodu stałych wylewów rzeki. W 1265 roku wezbrała rzeka Obra zalewając kościół klasztorny na półtora łokcia, w wyniku czego mnisi zdecydowali się kościół rozebrać i przenieść go do pobliskiej wsi Stary Dworek, gdzie stał on do 1705, a zakonnicy przenieśli się do Zemska, a później do Bledzewa.