300px|thumb|Edmund Tudruj po aresztowaniu przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego 1948 Edmund Tudruj ps. Mundek (ur. 22 października 1923 w Stasinie, zm. 7 marca 1949 w Warszawie) – porucznik, żołnierz Armii Krajowej, członek Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w okresie powojennym. Stracony w więzieniu mokotowskim.

Życiorys thumb|300px|Pomnik z nazwiskiem Edmunda Tudruja w Konopnicy thumb|300px|Grób por. Edmunda Tudruja ps. „Mundek” w Panteonie – Mauzoleum Wyklętych-Niezłomnych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Urodził się w rodzinie chłopskiej, był synem Pawła i Teofili z domu Kozak. W czasie okupacji niemieckiej ukończył gimnazjum i zdał maturę na tajnych kompletach. Po jej zdaniu w 1941 r. wstąpił do organizacji konspiracyjnej.

Po ukończeniu tajnej podchorążówki walczył w oddziale AK Stanisława Łukasika (ps. Ryś). Brał udział we wszystkich akcjach oddziału przeciwko Niemcom.