Daniel Fasanella, także Daniel z Belvedere, Daniel z Kalabrii i towarzysze, męczennicy z Ceuty (ur. w XII wieku w Belvedere Marittimo, zm. 10 października 1227 w Ceucie) – włoski kapłan franciszkanin (OFM), męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Daniel Fasanella przyszedł na świat w 2 poł. XII w. w Belvedere Marittimo w Kalabrii. Był najpierw kapłanem diecezjalnym. Następnie wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, jeszcze za życia jego założyciela św. Franciszka z Asyżu. Habit przywdział z rąk Biedaczyny w Agropoli w 1219. Był założycielem klasztorów w Santa Maria del Soccorso (Rogliano) i Gerace Superiore. W 1226 został wybrany na urząd prowincjała. Zorganizował wyprawę misyjną do Maroka, w której sam wziął udział. Razem z nim wyruszyło sześciu franciszkanów: Mikołaj Abenante i Leon Somma z Corigliano Calabro, Hugolin z Cerisano, Anioł Tancredi, Samuel Iannitelli i Donnulo Rinaldi z Castrovillari.