trzynastym postumencie! Amgiad objawia się w swoim właściwym stroju króla Dżinnów i delikatnie popycha Margyanę w objęcia Sélima, który prosi o wybaczenie za swą ostatnią pomyłkę. Ku powszechnej zbiorowej radości, Amgiad tymi słowami kończy operę, podsumowując jej morał: Il est un trésor Plus rare que l’or De toute la terre, Plus pur que le jour: C’est le doux mystère Qu’on appelle amour.
Nagrania