Zwój jest datowany paleograficznie na koniec okresu Heroda, czyli na lata pomiędzy 30 a 50 rokiem n.e. Na uwagę zasługuje również fakt, że zwój w każdym przypadku używa tetragramu imienia Bożego zapisanego pismem paleohebrajskim. 11Q5 przekazuje pełny zakres ortografii.
Treść i struktura thumb|200px|XXVIII kolumna zwoju 11Q5 zawierająca Psalm 151 A i B Zwój 11Q5 posiada dwie niezwykłe cechy. Po pierwsze, oprócz trzydziestu dziewięciu biblijnych psalmów z 4 i 5 księgi Psałterza według tekstu masoreckiego, zawiera utwór napisany prozą („Kompozycja Dawida”, kolumna 27). Zawiera również dziewięć innych poetyckich kompozycji: jedna pochodząca z innych miejsc Biblii hebrajskiej („Ostatnie słowa Dawida” 2Sam 23:1-7); przynajmniej jedna katena na podstawie Psalmu 118 (kolumna 16); cztery utwory znane wcześniej (Psalmy 154 i 155 z syryjskiej Peszitty; Psalm 151 i tekst Syracha 51:13-30 znany z LXX, Peszitty i Wulgaty) oraz trzech nieznanych kompozycji „Powołanie do wyzwolenia”, kolumna 19; „Apostrofa do Syjonu”, kolumna 22;