Wraz ze wzrostem zainteresowania Zwojem Psalmów, nastąpiło również pojawienie się nowych wniosków. Na podstawie różnych wskazówek wynikających z redakcji tekstu, Gerald Wilson wyizolował w tekście pięć segmentów, które stopniowo skupiają się na dawidowej nadziei Mesjasza. Peter Flint zaś opisał strukturalny zarys zwoju na podstawie pięciu różnych czynników organizacyjnych. Dwa dominujące z nich to obawa, aby odzwierciedlić kalendarz słoneczny oraz podkreślenie roli Dawida.
Publikacja Główna część zwoju a w tym cztery jego fragmenty (oznaczane literami od A do D) zostały opublikowane przez Jamesa A. Sandersa jako „Zwój Psalmów z Qumran grota 11 (11QPsa)”. Kolejny fragment E został opublikowany w całości przez Jigaela Jadina. Sanders wydał również pierwsze angielskie tłumaczenie zwoju, a tłumaczenia niebiblijnych utworów z 11Q5 pojawiają się także w standardowych tłumaczeniach angielskich tekstów zwojów znad Morza Martwego.
Zobacz też Lista rękopisów z Qumran
Uwagi