12 czerwca 1906 został nominowany na biskupa kaniowskiego, wikariusza eparchii kijowskiej. Chirotonię biskupią przyjął 29 czerwca 1906 w cerkwi Zwiastowania na terenie Ławry Pieczerskiej z rąk metropolity kijowskiego i halickiego Flawiana oraz biskupów czehryńskiego Platona i humańskiego Agapita. Obowiązki wikariusza eparchii kijowskiej łączył od 1910 do 1914 ze stanowiskiem rektora Kijowskiej Akademii Duchownej. Był także przewodniczącym kijowskiego oddziału Związku Narodu Rosyjskiego i honorowym przełożonym monasteru Zwiastowania w Kijowie. Wziął decydujący udział w przeniesieniu relikwii św. Eufrozyny Połockiej z Kijowa do Połocka w kwietniu 1910. Cztery lata później został mianowany ordynariuszem eparchii połockiej i witebskiej. Po roku zakończył sprawowanie urzędu, gdyż został skierowany do Moskwy w celu stałego uczestnictwa w pracach Świątobliwego Synodu Rządzącego i przewodniczącego Rady Misyjnej. Żył w Monasterze Dońskim na prawach przełożonego. W grudniu 1917 ponownie objął katedrę połocką, wybrany przez zjazd duchowieństwa i wiernych eparchii. Nie wrócił jednak do Połocka, lecz uczestniczył w pracach Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, na miejscu obowiązki ordynariusza wykonywał biskup Pantelejmon (Rożnowski).