Takie cząstki nigdy nie zostały zaobserwowane, chociaż pojawiają się w niektórych teoriach fizycznych (teoriach wielkiej unifikacji).
Dipol mały|120px|Pole dipolowe obserwowane w płaszczyźnie dipola, daleko od źródeł pola
Pole dipolowe ma symetrię osiową. Najprostsze pole magnetyczne, np. wytwarzane przez małą, symetryczną pętlę z prądem, ma charakter dipolowy. Ziemskie pole magnetyczne generalnie ma charakter dipolowy (oprócz okresów przebiegunowania Ziemi), ale występujące lokalnie anomalie magnetyczne wskazują, że wyższe składowe pola też nie są zerowe.
Elektryczny moment dipolowy ma składowe określone wzorem:
zatem w przypadku układu ładunków punktowych wyraża się wzorem:
Kwadrupol mały|120px|Pole kwadrupolowe obserwowane w płaszczyźnie kwadrupola, daleko od źródeł pola
Pole kwadrupola jest symetryczne względem płaszczyzny, w której znajdują się źródła pola. Przykładem kwadrupola jest układ cewek wykorzystywany jako analizator masy, oraz do kolimacji wiązek cząstek naładowanych.
Moment kwadrupolowy rozkładu ładunków elektrycznych wyraża się wzorem:
wielkość ta jest tensorem symetrycznym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Fizyka matematyczna Kategoria:Teoria pola