Do zakresu działania rejonowych urzędów likwidacyjnych należało: ustalanie czy dany majątek jest opuszczony lub poniemiecki, zabezpieczanie majątków do czasu objęcia ich w zarząd przez właściwe ze względu na rodzaj majątku władze, wykonywanie orzeczeń o przepadku lub o zabezpieczeniu przepadku majątku, sporządzanie i kontrola ich inwentarza, dokonywanie szacowania majątków, oddawanie w najem lub dzierżawę majątków zgodnie z przepisami, zbywanie ruchomości z wyjątkiem remanentów towarowych i urządzeń stanowiących część składową przedsiębiorstw przemysłowych i handlowych, ustalanie wysokości nakładów w majątkach opuszczonych, dokonywanie rozliczeń z osobami, którym przywrócono posiadanie majątków opuszczonych, zabezpieczanie kosztów nadzoru i zarządu majątków opuszczonych, dochodzenie należności powstałych w związku z zarządem i likwidacją majątków, składanie wniosków o ujawnienie w księgach wieczystych i innych rejestrach publicznych przejścia praw majątkowych na rzecz Państwa i osób praw publicznego.
Na czele okręgowego urzędu likwidacyjnego stał dyrektor podległy Ministrowi Skarbu, a na Ziemiach Odzyskanych Ministrowi Ziem Odzyskanych, na czele rejonowego urzędu likwidacyjnego stał naczelnik, podległy dyrektorowi okręgowego urzędu likwidacyjnego.