Osiągnięcia naukowe W zakresie logiki algorytmicznej Jego pierwsze badania (rozprawa doktorska) dotyczyły oszacowania zbioru tautologii logiki algorytmicznej. Wykazał, że zbiór ten nie mieści się w żadnej klasie arytmetycznej hierarchii Kleene-Mostowskiego.[] Udowodnił, że ciało liczb wymiernych jest scharakteryzowane z dokładnością do izomorfizmu przez aksjomaty ciała oraz własność stopu algorytmu Euklidesa []. Wynika stąd, że każda prawdziwa własność algorytmiczna dowolnego programu P działającego w jakimś ciele Euklidesowym może być wyprowadzona z aksjomatów uporządkowanego ciała Euklidesowego, tzn. z aksjomatów ciała wzbogaconych o następującą formułę:
którą należy czytać: dla każdych nieujemnych wartości x i y, program(algorytm) Euklidesa kończy obliczenia. A dokładniej, program ujęty w nawiasy {} kończy swoje obliczenia i jego wyniki spełniają formułę x=y następującą po nim. Jest to przykład formuły algorytmicznej.