Wacław Furmańczyk ps. „Wacław” (ur. 14 kwietnia 1919 w Kańsku, zm. 2 lutego 2012 w Szczecinie) – polski architekt związany z powojennym Szczecinem, nauczyciel akademicki, żołnierz ZWZ-AK.
Życiorys Wacław Furmańczyk urodził się na Syberii w rodzinie Antoniego i Aleksandry z Wiłkowów. Rodzina powróciła do Polski w 1922 i zamieszkała w Warszawie, a rok później w Częstochowie, gdzie Wacław i jego brat Henryk ukończyli szkołę podstawową i Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza. W 1937 zdał maturę i wstąpił do szkoły podchorążych wojsk pancernych w Modlinie, a po jej ukończeniu w 1939 zdał egzamin wstępny do Akademii Górniczej w Krakowie. Walczył w kampanii wrześniowej. Od 1940 do końca okupacji należał do ZWZ-AK pod pseudonimem Wacław. Należał do partyzanckiej grupy lotniczej „Henryk”, utworzonej przez jego brata, pełnił funkcję zastępcy dowódcy. Początkowo działał w rejonie częstochowskim, ale w 1944 przeniósł się do Piotrkowa. W styczniu 1945 jego oddział brał udział w wyzwalaniu Opoczna. Po wejściu do Polski Armii Czerwonej Wacław Furmańczyk został aresztowany i zesłany na dwa lata do kopalni węgla w ZSRR.