cieśnina, dopływ, rzeka poboczna” .
Historia Miejscowość była wsią szlachecką należącą do lokalnej szlachty. W 1397 dziedzicem był Stanisław Stosz syn Świętomira i Jadwigi. Od 1420 była siedzibą własnej parafii i posiadała kościół. W 1444 miejscowość należała do powiatu poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 leżała w dekanacie międzyrzeckim.
Wieś wspominały liczne historyczne dokumenty prawne, własnościowe i podatkowe, które pozostawiły historyczny obraz miejscowości. W 1443 woźny sądowy zeznał, że odnowił granice oraz potwierdził kopce graniczne pomiędzy dziedziną Przytoczna należącą do braci Marcina i Jana oraz Lubikowem własnością Dobiesława Mrowińskiego. W 1536 w akcie podziału wsi Brzeźno wspomniano drogę prowadzącą do wsi Przetoczno o nazwie „droga przetocka”. W 1469 Przytoczną wymieniono wśród wsi, które zasądzono na karę 14 grzywien z powodu niezapłacenia wiardunków królewskich i niedopuszczenia do ich egzekucji. W 1508 odbył się pobór podatku z części wsi należącej do Sędziwoja Przetockiego oraz jego braci: od 3 łanów i od karczmy 6 groszy. Z części Jana Młodszego 6 groszy od 2 łanów oraz od karczmy. W 1563 osada płaciła dziesięcinę biskupowi poznańskiemu. Pobór odbył się od 15 łanów, 4 karczm dorocznych, kowala, młyna o jednym kole wodnym. W 1564 w Przytocznej odnotowano 13 łanów.