Posłowie do Zgromadzenia Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (z którego później powstał Parlament Europejski) w latach 1952–1955 zostali mianowani przez parlamenty krajowe 6 państw członkowskich Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Kadencja rozpoczęła się 16 lipca 1952 i zakończyła się 3 czerwca 1955.
Pomiędzy państwa członkowskie podzielono 78 mandatów.
Na mocy porozumienia pomiędzy grupami socjalistów i chadekóww przewodniczącym PE 1952–1955 był Paul-Henri Spaak (do 1954) i następnie Alcide De Gasperi (do 19 sierpnia 1954), Giuseppe Pella (1954–1955).
W Parlamencie Europejskim w latach 1952–1955 powołano trzy frakcji politycznych: Partia Europejskich Socjalistów (SOC) Europejska Partia Ludowa (CD) Partia Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów (LIB) Niez. (NI)
Deputowani według grup SOC Państwo Lista„Lista” oznacza listę wyborczą, z której dana osoba uzyskała mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Zestawienie nie uwzględnia zmian przynależności partyjnej w ramach ugrupowań krajowych w toku kadencji Parlamentu Europejskiego..