Nie rozróżnił jednak, które rzeczywiście pochodzą od św. Ambrożego.
Problem autorstwa thumb|200px|Św. Ambroży na obrazie Goi, koniec XVIII w. Szkoła historyczno-krytyczna maurystów ograniczyła liczbę hymnów, których autorstwo można przypisać św. Ambrożemu, do dwunastu. Luigi Biraghi i Dreves uznał autorstwo osiemnastu. Kayser uznał cztery za autentyczne i cztery za cieszące się dużym prawdopodobieństwem autentyczności. Clemens Blume drobiazgowo przeanalizował wskazówki Chevaliera, odnoszące się do autentyczności hymnów, uznawanych za ambrozjańskie: dwadzieścia autentycznych, siedem przypisanych Ambrożemu, dwa autentyczne, ale ze znakiem zapytania, siedem przypisanych i ze znakiem zapytania oraz osiem najprawdopodobniej napisanych przez innych hymnistów. Nikt nie podważa autentyczności czterech hymnów: Æterne rerum Conditor Deus Creator omnium Jam surgit hora tertia Veni Redemptor gentium Jeśli chodzi o pierwsze trzy, św. Augustyn cytował je osobiście, przypisując ich autorstwo św. Ambrożemu. Czwarty cytowany był przez Augustyna, biskupa Fausta z Riez, Kasjodora oraz papieża Celestyna I w aktach synodu z 430. Autorstwo Æterne rerum Conditor poświadcza również tożsamość słownictwa i struktura strof 4−7 i fragmentu ambrozjańskiego Hexameronu.