José Manuel Emiliano Balmaceda Fernández (ur. 19 lipca 1840, zm. 19 września 1891) – chilijski polityk i dyplomata, prezydent Chile od 18 września 1886 do samobójstwa w 1891, które popełnił w obliczu wojny domowej po tym, jak izba poselska pozbawiła go urzędu.
Życiorys W 1866 uczestniczył w zakładaniu czasopisma liberalnego "La Libertad". Dwa lata później współtworzył Klub Reform Demokratycznych w Santiago de Chile (stolicy kraju). Był deputowanym do parlamentu w latach 1870–1885. W trakcie tego okresu udzielał się również w dyplomacji jako ambasador w Buenos Aires (stolicy Argentyny) w latach 1878–1881 (dążył do niezaangażowania tego państwa w wojnę o PacyfikOxford. Ilustrowana encyklopedia uniwersalna. Historia świata od 1800 roku do współczesności, red. H. Judge, Warszawa 1998, s. 30.) i sprawował urzędy ministerialne (szef resortu spraw zagranicznych od 1881 i resortu spraw wewnętrznych od 1882). Dał się poznać jako przeciwnik Kościoła katolickiego i promotor prac publicznych.