Alfred Wnukowski (ur. 22 października 1920 w Omsku, zm. 18 lipca 1946 pod Skaryszewem) – oficer Armii Czerwonej, podpułkownik Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Życiorys Urodził się w Omsku na Syberii. Ojcem jego był Polak Marian Wnukowski, robotnik w Omskich Zakładach Mechanicznych, matką Stefania Uszacka z rodziny polskiej pochodzącej z Kowieńszczyzny.
Przed atakiem Niemiec na Związek Radziecki Alfred Wnukowski wstąpił do szkoły oficerskiej. Po wybuchu wojny trafił na front, gdzie 5 września 1941 został pierwszy raz ranny. W 1942 walczył w szeregach 11 Gwardyjskiej Armii, dowodząc batalionem. Latem 1942 porucznik Wnukowski za wykazane męstwo został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy. Podczas okupacji niemieckiej był politrukiem sowieckiej partyzanckiej Brygady im. 25-lecia Sowieckiej Białorusi działającej na Nowogródczyźnie przeciwko oddziałom Armii Krajowej.