Julian Babula (ur. 17 kwietnia 1936 w Przyłęku, zm. 5 grudnia 2012 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, profesor doktor habilitowany nauk wojskowych.
Życiorys Wstąpił w szeregi Wojska Polskiego jesienią 1954 i został skierowany do Oficerskiej Szkoły Piechoty nr 2 w Jeleniej Górze. Po jej rozformowaniu w 1955 przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Poznaniu. W 1957 ukończył Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Przez kolejnych dziewięć lat pełnił zawodową służbę wojskową w 73 pułku zmechanizowanym i 73 pułk czołgów średnich w Gubinie na stanowiskach dowódcy plutonu i kompanii czołgów. W latach 1966–1969 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie.
Od 1969 do 1995 pełnił służbę w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie na różnych stanowiskach w zarządach operacyjnym i mobilizacyjnym. W latach 1969–1972 i 1976-1980 w Zarządzie I Operacyjnym na stanowiskach oficera Oddziału I Planowania Ogólnego i oficera Oddziału II Planowania Operacyjnego, natomiast w latach 1981-1995 w Zarządzie X (wcześniej - VII) Mobilizacji i Uzupełnień na stanowiskach szefa Oddziału I Planowania Mobilizacyjnego i zastępcy szefa zarządu.