Analiza Przeznaczone do prywatnej dewocji Godzinki królowej Bony stanowią dobitny przykład oddziaływania włoskiego, dojrzałego renesansu na północ od Alp. Świadczy o tym udział skryptora Sigismondo di Sigismondi oraz miniaturzysty Attavante di Attavantiego i jego warsztatu, którzy wykonywali rękopisy na zlecenie Medyceuszów oraz króla węgierskiego Macieja Korwina. Ten władca upowszechnił na terenie Węgier architekturę i sztukę renesansową oraz zgromadził wielką kolekcję bogato zdobionych, renesansowych rękopisów iluminowanych. Attavante di Attavanti wypracował typowy dla niego styl, widoczny na miniaturach Godzinek. Styl ten charakteryzuje żywą gamą barw, częstokroć oscylującą wokół czerwonych, błękitnych i żółtych tonacji, ponadto specyficzny modelunek postaci oraz wydatny kontur. Trudniejsza do jednoznacznego ustalenia dla badaczy stała się kwestia proweniencji Godzinek, datowanie, a także ich bezpośredni związek z królową Boną. Największe rozbieżności dotyczą dwóch różniących się hipotez datowania: rękopis mógł powstać po 1518, specjalnie dla Bony, w warsztacie Attavante'a di Attavanti albo wcześniej, w 1492 (data przy sygnaturze) bezpośrednio u mistrza dla nieznanego zleceniodawcy, a następnie miała otrzymać Bona Sforza, która poleciła dodać herby.
Przypisy