Wielka Pieczęć Stanów Zjednoczonych () jest używana do potwierdzania autentyczności dokumentów wydawanych przez władze Stanów Zjednoczonych. Nazwę tę stosuje się zarówno do określenia pieczęci (znajdującej się w posiadaniu sekretarza stanu USA) oraz, bardziej ogólnie, do znajdującego się na niej wizerunku. Po raz pierwszy pieczęć została użyta 16 września 1782 roku. Prace nad stworzeniem Wielkiej Pieczęci nadzorował Charles Thomson.
Pojęcie godła Ponieważ Stany Zjednoczone nie posiadają tradycyjnego godła, wizerunek znajdujący się na awersie wielkiej pieczęci jest często używany nieoficjalnie właśnie w tej roli (np. na paszportach). Poniższy opis odnosi się do kolorowej wersji pieczęci, która jest najbardziej znana.
Awers thumb|Awers Na awersie znajduje się bielik amerykański z rozpostartymi skrzydłami. Lewym (heraldycznie) szponem trzyma 13 (jak trzynaście kolonii) strzał, prawym zaś gałązkę oliwną o 13 liściach i owocach, co symbolizować ma zdolność Stanów Zjednoczonych do prowadzenia wojen oraz do utrzymania pokoju i bezpieczeństwa. Głowa orła zwrócona jest w kierunku gałązki, co ma symbolizować nadrzędność pokoju. Dziobem chwyta motto „” (łac. „Jedno uczynione z wielu”)Słownik Wyrazów Obcych W.