Żeleński w Krakowie.
W czasie wojny Niemcy zamknęli kościół, który był użytkowany jako przejściowe miejsce pobytu osiedlanych w Wielkopolsce Niemców czarnomorskich, co spowodowało jego powolne niszczenie, szczególnie części parterowej. W tym czasie z wyposażenia kościoła zaginęła monstrancja i jedna ze stacji drogi krzyżowej Mehoffera. W latach 70. XX wieku przeprowadzono pierwszą konserwację polichromii oraz przebudowano wnętrze, by dostosować go do wytycznych Soboru Watykańskiego II. Prace te przeprowadził Henryk Domurat z Poznania. W latach 1958–1965 w transepcie zostały zamontowane witraże wykonane przez firmę Józefa Powalisza z Poznania. W latach 1982–1985 dach kościoła został pokryty blachą z miedzi, położoną na deskach z drewna dębowego. W kościele zamontowane zostały nowe, elektroniczne dzwony. Na podstawie zachowanych kartonów Mehoffera wykonano w Krakowskim Zakładzie Witraży S.G. Żeleński witraże do naw bocznych. Zostały one zamontowane w 2002 roku. W 1998 roku kościół wpisano do rejestru zabytków województwa konińskiego.