Przez lata okupacji hitlerowskiej w murach kościoła magazynowano materiały sanitarne. Po wyzwoleniu, latem 1945 roku rozpoczęto odbudowę spalonej przez Niemców i zniszczonej działaniami wojennymi świątyni. W październiku 1946 roku odprawiono w niej, pierwsze po zakończeniu wojny, nabożeństwo. W latach 1976–1981 przeprowadzono przebudowę wnętrza kościoła.
Od 1997 roku ks. kan. Karol Biniaś przeprowadził liczne prac wokół świątyni. W 2002 roku ceglane mury świątyni zostały otynkowane i pomalowane. Dach został wyłożony czerwoną dachówką. W 2007 teren wokół świątyni został wyłożony kostką brukową. Od 2012 roku do końca pracy w parafii ks. Biniaś przeprowadził na szeroką skalę remont domu parafialnego wraz z dachem i instalacją centralnego ogrzewania oraz remont dachu kościoła. W 2013 roku zamontował płyty grzejne po ławkami, a w drugiej połowie 2014 roku przeprowadził drobne prace renowacyjne w tym wymienił trzy bramy wejściowe.