thumb|240px|Grób Franciszka Kamińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Franciszek Kamiński (ur. 5 sierpnia 1923 w Kołomyi, zm. 4 stycznia 1985 w Warszawie) – generał brygady pilot Wojska Polskiego.
Życiorys Kształcił się w Łodzi i Kołomyi; naukę przerwał wybuch wojny. W 1941 skończył szkołę sowiecką. Do 1944 był robotnikiem, w marcu 1944 został wcielony do batalionu szturmowego Armii Czerwonej walczącego z UPA. Krótko potem wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, ukończył szkołę mechaników w Gostomlu k. Kijowa. Mechanik lotniczy w 2 pułku bombowców nocnych „Kraków”, walczył na Mazowszu, następnie na Pomorzu, 24 listopada 1944 lekko ranny. W kwietniu 1945 wstąpił do Wojskowej Szkoły Pilotów w Dęblinie. W grudniu 1947 ukończył tę szkołę ze stopniem chorążego. Od 1 września 1949 dowódca klucza 4 eskadry, potem klucza 16 eskadry. W 1949 skończył kurs szefów strzelania powietrznego pułków ze stopniem porucznika. Od lipca 1951 dowódca eskadry, od grudnia 1952 dowódca 11 pułku lotnictwa myśliwskiego 6 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w stopniu kapitana, następnie majora. 1953–1954 na kursie w Ośrodku Szkolenia Sił Powietrznych w Taganrogu, po powrocie został podpułkownikiem. Od października 1956 dowódca 10 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego OPL w Słupsku. Od listopada 1957 komendant Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie.