nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. Od jesieni 1975 szef Zespołu Służb Kwatermistrzowskich w Inspekcji Sił Zbrojnych WP. Od lipca 1979 kwatermistrz - zastępca dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Od maja 1981 zastępca szefa Sztabu Głównego Kwatermistrzostwa WP. Od listopada 1984 w stanie spoczynku.
31 grudnia 1990 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera BII-2-1) odbyła się uroczystość pogrzebowa gen. Juliana Kowalewicza z udziałem delegacji MON. Zmarłego pożegnali w imieniu żołnierzy WP: zastępca Głównego Kwatermistrza WP gen. dyw. Zdzisław Graczyk oraz komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu gen. bryg. Krzysztof Pajewski.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1983) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Srebrny Krzyż Zasługi (1958) Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1971) Medal za Warszawę 1939–1945 (1945) Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk (1945) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968) Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal