Friedrich Christiansen (ur. 12 grudnia 1879 w Wyk auf Föhr, zm. 3 grudnia 1972 w Aukrug) – niemiecki wojskowy, lotnik, marynarz, as myśliwski I wojny światowej z 13 potwierdzonymi zwycięstwami, w III Rzeszy generał lotnictwa, Korpsführer (głównodowodzący) Narodowosocjalistycznego Korpusu Lotniczego (1937–1943), dowódca 25 Armii i Wehrmachtbefehlshaber w Holandii, zbrodniarz wojenny skazany po wojnie na dwanaście lat więzienia.
Życiorys Urodził się w 1879 roku w nadmorskiej miejscowości Wyk auf Föhr, w starej rodzinie żeglarskiej. Był synem kapitana. Od 1895 roku służył w niemieckiej marynarce handlowej, a 1 października 1901 roku zaciągnął się do Kaiserliche Marine, gdzie odsłużył rok. Następnie pracował jako oficer na handlowej fregacie Preußen.
W 1914 roku zdobył licencję lotniczą No. 707 i rozpoczął pracę jako instruktor lotnictwa cywilnego. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do wojska i przydzielony do lotnictwa marynarki wojennej w Zeebrugge. Od stycznia 1915 roku był pilotem w stacji lotniczej w Zeebrugge. W 1915 roku wykonywał zadania w obrębie Morza Północnego oraz brał udział w bombardowaniu Dover. 15 marca został odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasy, a 27 kwietnia 1916 roku Krzyżem I klasy oraz Królewskim Orderem Rodu Hohenzollernów.